29 Νοεμβρίου 2023

Εκατό η αλεπού, εκατόν ένα το αλεπουδάκι. Γίνεται;

Μπορεί άραγε ένα άτομο νεότερης ηλικίας από εμάς να μας "ταπώσει";

Είναι δυνατόν κάποιος που δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει την ανάπτυξή του να έχει γνώμη για τα πάντα;

Μπορεί ένα άτομο που δεν έχει ακόμα εισέλθει στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση να θεωρεί τον εαυτό του "ανώτερο" από κάποιον που ολοκληρώνει δύο μεταπτυχιακές εκπαιδεύσεις;

Είναι δυνατόν κάποιος που δεν έχει εισέλθει ακόμη στην αγορά εργασίας να αισθάνεται μίσος, φθόνο, κ.ο.κ. για τους "συναδέλφους" του;

Είναι δυνατόν (...);

Ναι, είναι!

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να παραβλέπουμε: οφείλουμε να αντιμετωπίζουμε κάθε άνθρωπο με σεβασμό, ανεξάρτητα από τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες του. Διότι αυτές δεν καθορίζουν την αξία του. Ούτε της μεγάλης, ούτε της μικρής αλεπούς. Ούτε του έμπειρου γέροντα, ούτε του νεαρού παιδιού, γεμάτου όνειρα.

Επιπλέον, δεν είναι αναγκαίο όλοι οι άνθρωποι να έχουν τους ίδιους στόχους, τις ίδιες επιδιώξεις και προσδοκίες από τη ζωή. Αρκεί να είμαστε άνθρωποι. Άνθρωποι με καθαρή συνείδηση, που δεν θα προσπαθήσουν να "ρίξουν κάποιον στη λάσπη" προκειμένου να νιώσουν, έστω για λίγο, ανώτεροι.

Άλλωστε, η ανθρωπιά είναι πιο σημαντική από τα πτυχία και η παιδεία από τη μόρφωση.

Αυτά ήθελα να μοιραστώ. Σύντομα θα υπάρξουν (μικρές) αλλαγές στον ιστοχώρο μας! Μείνετε συντονισμένοι.

[Αναθεωρήθηκε την 21η Σεπτεμβρίου, 2024]

Επαγγελματικός αναστοχασμός (σε διαπροσωπικό επίπεδο) των τελευταίων τριών ετών

Κάποιες φορές, όταν κοιτάζω πίσω, συνειδητοποιώ ότι κάθε σχολική χρονιά είχε το δικό της "σήμα-κατατεθέν". Σαν να υπήρχε κάθε φορά...